icon-arrowicon-closeicon-commentsicon-galleryicon-nexticon-previcon-searchicon-totopsoc-commentsoc-fbsoc-gplussoc-inssoc-mailsoc-rsssoc-twittersoc-vibersoc-wupsoc-yt

lepe vesti

100 godina od rođenja Dimitrija Parlića: Balet Labudovo jezero na Velikoj sceni Narodnog pozorišta

Podeli:

U utorak, 31. januara na Velikoj sceni (19.30) biće izveden balet "Labudovo jezero", na muziku P. I. Čajkovskog, prema libretu Vladimira Begičeva i Vasilija Gelcera, u koreografiji i režiji Dimitrija Parlića, povodom sto godina od Parlićevog rođenja.
foto: Promo
foto: Promo

Učestvuje celokupni ansambl Baleta i Orkestar Narodnog pozorišta u Beogradu, dirigent je Đorđe Pavlović, a solisti: Ana Pavlović, Jovan Veselinović, Dejan Kolarov.

 

Labudovo jezero, pravi biser klasičnog baletskog reprtoara, premijerno je izveden u Narodnom pozorištu, u ovoj koreografskoj postavci, 14. maja 1970, a obnovljen 23. aprila 1998. godine.

 

Parlić je zadržao koreografsku celinu u drugom, antologijskom činu Lava Ivanova sa pojedinim koreografskim intervencijama, dok je prvi i treći čin kreirao sam.

 

Na sceni Narodnog pozorišta, Labudovo jezero je prvi put postavljeno 1925. godine u koreografiji Aleksandra Fortunata.

 

Narednu inscenaciju, 1951. godine, uradila je Nina Kirsanova, a potom je usledila Parlićeva verzija koja je, prema oceni brojnih kritičara, ostavila mnogo snažniji umetnički utisak u odnosu na prethodne dve postavke Labudovog jezera na sceni Narodnog pozorišta u Beogradu.

 

Obnova ovog baleta 1998. godine, predstavljala je dug prema priznatom srpskom koreografu, ali i znak velikih estetskih vrednosti.

 

Restauraciju scenskog dizajna prema originalu Kžištofa Pankijeviča uradili su Boris Maksimović (dekor) i Katarina Grčić (kostimi).

 

Dimitrije Parlić, jedan od najistaknutijih srpskih baletskih igrača i koreografa, koji je svojim stvaralaštvom ostavio neizbrisiv trag u istoriji baleta, rođen je u Solunu 1916. godine.

 

Kao igrač je pokazivao poseban smisao za uloge zasnovane na igračkoj tradiciji naših naroda, dok mu se koreografski opus odlikovao skladnošću igračkih fraza i linija, zasnovanih na spoju klasičnog i savremenog baleta.

 

Glumačku školu pohađao je u Beogradu, a baletski se školovao u Beču i Bernu.

 

Od 1942. godine bio je solista u Narodnom pozorištu u Beogradu, a potom šef baletskog ansambla i koreograf.

 

U periodu od 1958. do 1962. godine bio je direktor baleta Državne opere u Beču, a nakon toga, imao je angažmane u Rimu, Helsinkiju, Berlinu, kao i u Zagrebu, gde je i počeo da se bavi koreografijom postavivši plesne scene u operi Pikova dama Petra Iljiča Čajkovskog.

 

Od 1971. godine, kao slobodan umetnik, radio je u mnogim pozorištima u zemlji i inostranstvu.

 

Zbog bolesti je bio prinuđen da se povuče sa scene, ali je nastavio izuzetno uspešnu koreografsku karijeru tokom koje je postavio niz baletskih dela sa maštovitošću i originalnošću kakva se retko sreće, što ga je i uvrstilo u red naših najvećih koreografa.

 

Među njima su Romeo i Julija (Prokofjev), Orfej (Stravinski), Čudesni mandarin, Dama s kamelijama, Ana Karenjina, Žar ptica, Kopelija, Dvoboj, Simfonijski triptihon, Ohridska legenda, Labudovo jezero... Preminuo je u Beogradu 1986. godine.

 

Pratite Glossy na VIBERU:
http://chats.viber.com/storyserbia
Inicijalizacija u toku...